Historia

Pierwszy kościół w Żegocinie ufundował w XII wieku Zbigniew Żegota – dziedzic Łąkty i Żegociny. Prawdopodobnie był to kościół drewniany, zbudowany z nieociosanych okrąglaków, dach miał drewniany, wysoki i stromy, a dokoła kościoła były tzw. soboty – niskie podcienia wsparte na słupach kryte wspólnym dachem z kościołem. Przy kościele znajdowała się osobna dzwonnica. W XVI wieku w dzwonnicy znajdowały się już dzwony, z których jeden, z roku 1536 przetrwał do dzisiaj i znajduje się w kościelnej wież Najprawdopodobniej w I połowie XVIII w. dokonano przebudowy kościoła podmurowując ściany łącząc go z dzwonnicą. Wewnątrz kościół obity był deskami, a na suficie znajdowała się polichromia, Tylko prezbiterium posiadało kamienną posadzkę, pod którą chowano księży i najbardziej zasłużonych parafian.
W połowie XIX wieku kościół ten nie nadawał się już do remontowania, gdyż był bardzo zniszczony. Dlatego też ówczesny proboszcz ks. Jakub Janczy powołał komitet budowy nowego kościoła. Postanowiono wybudować kościół murowany. Ponieważ koszty budowy kościoła z cegły były bardzo wysokie, zdecydowano się na wybudowanie świątyni z kamienia, którego w okolicy nie brakowało. Kościół wybudowano w 1895 roku pod kierunkiem inżyniera Ludwika Kurkiewicza i majstra murarskiego Tarczyńskiego z Bochni,. Kościół poświęcił i pierwszą Mszę św. odprawił w nim, w 1896 r. proboszcz ks. Janczy.
Kościół posiada trzy nawy: główną z ołtarzem ufundowanym przez Feliksa Armatowicza (dziedzica Łąkty Górnej, dwie nawy boczne z ołtarzami ufundowanymi przez parafian. Ołtarze te wykonano w pracowni Reifessera w Tyrolu. Uporządkowaniem i urządzeniem wnętrza kościoła zajął się następca Janczego – ks. dr Stanisław Dutkiewicz. Do urządzenia nowego kościoła wykorzystał część wyposażenia ze starego kościoła; np. ambonę z figurą św. Michała Archanioła. Wiele zasług dla urządzenia kościoła ma artysta rzeźbiarz Jakub Juszczyk (rodak z Żegociny). Jego autorstwa są m. in. bogato rzeźbiony ołtarz z figurą Matki Boskiej, ozdobne ławy w prezbiterium (stalle) z płaskorzeźbami polskich świętych oraz portrety proboszczów Janczego, Dutkiewicza, Pawickiego i Bacha znajdujące się w lewej zakrystii.
W ołtarzu głównym, znajduje się figura Serce Pana Jezusa, nad nią figura patrona kościoła – św. Mikołaja, po bokach figury św. Kazimierza i błogosławionego Szymona z Lipnicy. Przed ołtarzem głównym znajdują się dwa pilastry podtrzymujące tęczę z gotyckimi rzeźbami Pana Jezusa na Krzyżu, Matki Boskiej i św. Jana, przeniesione tu ze starego kościoła. Na bocznych ścianach nawy głównej znajdują się wykonane w Monachium rzeźby Drogi Krzyżowej. Natomiast na ścianach nawy głównej namalowano, staraniem proboszcza Wojciecha Białasa (był proboszczem w latach 1947 – 1982) sceny z życia św. Mikołaja. W nawie lewej, od strony zachodniej) znajduje się ołtarz z obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej (z XVIII w.), a z prawej ołtarz z figurą św. Józefa. Inne, cenne zabytki tego kościoła to wspomniany już dzwon z 1536 r. zabytkowe ornaty oraz kamienna chrzcielnica z l połowy XIX wieku. W kościele znajdują się także zabytkowe organy, które zakupił ks. Dutkiewicz za pieniądze uzyskane ze sprzedaży trzech ołtarzy ze starego kościoła. Dwa pozostałe dzwony kościelne ufundowali parafianie w 1922 roku. Wieża kościoła została przebudowana w 1931 r.

W 1967 r. wykonano jeszcze dwa dzwony dla kościoła w Żegocinie: dzwon „Maria” – na pamiątkę 1000-lecia chrztu Polski, drugi „Wojciech” – na 50-lecie kapłaństwa ks. Wojciecha Białasa. Następca ks. Białasa – ks. Antoni Poręba podjął prace nad odnowieniem świątyni. Kościół został osuszony i odmalowany. Zmieniło się też jego otoczenie. Zburzono starą plebanię i wybudowano w 1989 r nową. Urządzono przykościelny parking i park, w którym stanęła figura św. Franciszka z Asyżu. Wokół kościoła położono brukowy chodnik.
Latem 1993 r. w kościele uroczyście obchodzono 700-lecie istnienia żegocińskiej parafii, a dwa lata później świętowano 100-lecie konsekracji tego kościoła.

W styczniu 2003 roku zmarł wieloletni proboszcz żegocińskiej parafii ks. Antoni Poręba. Został pochowany w rodzinnej parafii – Ptaszkowej. W pierwszą rocznicę Jego śmierci parafianie ufundowali Mu epitafium, które umieszczono przy przejściu do prawej nawy.

Urząd proboszcza w latach 2003-2016 pełnił ksiądz Leszek Dudziak, który obecnie jako emeryt mieszka w parafii i pomaga w pracy duszpasterskiej.